every hour,
every minute,
every second,
and yet you don't know that.
ne çeşit bi mazoşist olduğumu anlayamıyorum, ama bu durumun acının yanında bana keyif getirdiğine eminim artık bi insan bile bile, göstere göstere kendinin hata olarak addetiği şeyleri yapmaz bir daha tekrarlamaz diye düşünüyorum. daha kendi hissettiklerime, kendi yaptığım şeyleri anlamdıramazken diğer insanların yorup yapmasına göz yumuyorum yada yorum yapmalarını istiyorum ya bu daha değişik heralde. çözemiyorum, hiç bir zaman haklarında hissetiğim şeyi bilemiyecek insanlara kendimi kaptırmam, ciddi ciddi birşeyler 'his'setmem kesinlikle inanılmaz..
nası bu kadar çabuk kaptırabildiğimi asla keşfedemicem. ben senin gibi birine kapılmama, ağlamama, isyan etmelerime, kahkalarıma, heycanlarıma asla bir yorum yapamicam. sana senin ileride okuyucağını düşünerek bir mektup yazmak gelmiyor hiç içimden çünkü asla bilemiyeceğini hissediyorum. belki umut aslında benim için bir çeşit umutsuzlukur gerçekten bilemiyorum.
benimle kesişen hiçbirşeyin yok siyah ve beyazız biz. ama ben herşeyi duymak istiyorum. bütün fikirlerini herşey ama herşeyle ilgili yorumunu merak ediyorum.
evet evet buldum ben o'nu tekrar görme ümidiyle karnımadan ağzıma kadar gelen heycana kapılmışımdır belki, belki ben sadece o'nu görmeyince hissetiğim o derin çaresizliğe kapılmışımdır belki de kendi kendime kefşettiğim bir oyundur bu. ne kadar ileriye gidenbileceğimi bilmeden o'na doğru yürürken bu yolda yaşadığım deneyimlerdir belki benim kapıldığım.
bu sefer sonu için öyle derin melankoli cümleleri kurmiycam benimki sonunu bildiğin bi filmi izlemek gibi. sadece izlerken kaçırdığın sahneleri, en sevidiğin anları tekrar yaşamak istiyorsun hepsi bu zaten bi süre sonra senden gelmiyecek olan şeylerle benim tekrar ilgim dağılacak ve ben tekrar aynı şeyleri hissederek senden uzalaşmaya çalışıcam o devre biraz canım yanıcak sonra ben yine buraya birşeyler yazıcam birkaç şarkı var aklımda heralde onları dinlerim iyi birazda ağladıktan sonra kaldığım yerden hayata devam edicek. ha bide buldum ben kendi neşemi seviyorum o ilk gün o'nu görünce gözgöze gelince bütün vücuduma yayılan ısının bana kazandırdığı o kocaman neşeyi, gülümsemelerimi seviyorum onlara kapılmışımdır belki..
büyük umut içeren bana koşmanı istemek gibi cümlelerle bitirmiycem yazımı geliceksen bana doğru geliceksindir zaten..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder