kendime bile itiraf edemediğim bir şey demin canımı acıttı ve o zaman anladım..melike demirağ benden büyük döneme damgasını arkadaş şarkısıyla vuran bir şarkıcı.. herkes 7'sinden 70'ine bir iki sözünü bilir bu şarkının bi yerde duyduğunda mırıldanır. bende çok severim sözleri hep bana arkadaşlığımı, arkadaşlarımı hatırlatır. bugün sour berryde olan 70lerin şarkılarını çalan programda çalmaya başaldı ve ben nasıl kapatacağımı bilemedim. demek bu kadar yaralanmış, üzülmüştüm.. her yeni güne onlara karşı daha büyük bir öfkeyle uyanırken bir yanım onları özlüyormuş..aralıksız her gece onları rüyamda gördüğüm haftalar da oldu, hiç düşünmediğim zamanlar da.. ve bugün o şarkıyla depreşen zamanları hatırlıyorum üstünden tam 6 ay geçmiş, çok sular akmış..artık hepimiz değiştik ve geri dönüşü olmayan bir şekilde koptuk birbirimizden daha doğrusu onlar benden, ben onlardan..

şimdi bile bilmiyorum hala neden yazıyorum bunu galiba artık biriyle birşeyle paylaşıp bir daha açmamacasına kapatmak istiyorum bu konuyu..zaman yaralara ilaçmış evet doğru bu ama bi yandan zaman geri dönülmez uzaklıklar da yaratıyormuş..

okumak

Şu son zamanlarda neye imrendiğimi görmeye başladım. İnsanın yaşı, kendisi büyüdükçe onunla birlikte hayalleri de büyüyor. Hayaller artık bir şekil kazanıyor. Ben şu son zamanlardaki öss baskısı, düşünceleriyle kendimi bir anda oturmuş kariyer planları yaparken buluyorum evet bu kesinlikle güzel bir şey ama kendini çok da fazla yormadan, kafayı buna takmadan.
Görüyorum ki ben bir konu üzerine çok şeyi olan insanları, ağarlığı olan insanları çok beğeniyorum ve gittikçe kafamda bir konu üzerinde ağarlığımın oluşmasını istemeye başlıyorum. Başladım bile hatta, kendimi kişiliğimi düşündükçede kişiliğimin daha çok akedemik bir yöne kayacağına inanıyorum ama çokda emin olamıyorum evet çok çalışmayı seven biri değilim bunu hayatım değişik noktalarında gördüm ama bir şeye karşı olan inancım var eğer ben bir şeyi tam istersem yaparım bunu biliyorum, buna inanıyorum ama belkide kendimi kandırıyorum buna hayatımın hangi evresinde tam emin olucam onu da bilmiyorum. Ama şimdilik bildiğim bir şey varsa tüm bu akedamik bilgiler, doktora seviyesindeki konuşmalar için yapmam gereken şimdilik tek bir şey var oda okumak, okumak ve okumak.kendimce bugüne kadar okumaya çalıştığım kitapların yanı sıra yeni bir şeyler, daha çok okumak için bir şeyler yapmaya karar verdim ve bunun için hayatımda maddi ve manevi bir fedakarlık yapmaya karar verdim, Bana ileride çok iyi geri dönüceğine inandığım bir fedakarlık!
Hızlı okuma kursuna gitmek!
Yaptığım araştırmalar sonucunda gördümki bu bir insana kendi için yapabileceği en iyi şeylerden biri hem okumayı seviyor hemde bi konu üzerşnde ustalaşmak istiyorsa tamda yapılması gereken bir şey hızlı okuma!
Umuyorum siyaset ve tarih hakkında okumaktan yorulduğum hatta okuycak kitap bulamıyacağım zamanlarım olur. Ve umuyorum gün gelir bilgilerini hayranlıkla takip ettiğim biri oluveririm.