ah, böyle günler olmasın mı desem bilemiyoum. çok fazla geliyor ya. mideme vuruyor bazen, bazende heryerime. heryerim bir başka söylüyor, çok geldi. fazla.
bi tarafta sen zaten, bi tarafta veremediğim acıtan baya can çekiştiren kararlar, bi yerde de hiç ama hiç yeri, zamanı uygun olmayan o. o diyorum çünkü orda kalsa en güzeli. herşey yerinde güzel. bizim arkadaşlığımız da yerinde güzel, arkadaşlığımız.
vermeye çalıştığım, aslında verdiğim karar zor oldu. zor vermedim belki ama sonuları çok zor oldu, ağır. geçicek. herşey gibi. buda. bunun verdiği acıda. yine zamana muhtacım. herzamanki gibi. zamana koşuyorum. zaman iyileştirecek çünkü, biliyorum.
ya sen? sana söylenecek cümlelerim var mı hala. vardır.. güzel şimdi. senden uzakta. kafam daha rahatken. daha rahatmı bilmiyorum. öyle sanırım. 700 km'nin bi heybeti var değil mi. var var.
peki o nerden çıktı? hangi arada derede? nasıl yine? ne zaman? ben neden farkedmememiştim. birini bu kadar çok sevdiğini bilmez mi insan. bi günde, bi anda şıp diye mi meydana gelir. ortaya çıkar. yok illa ki açıklaması var bununda. herşeye bi açıklama bulmaya çalışıp, başarılı olamasamda bunun vardır. inanmak istiyorum.
hissettiklerime ben bile yetişemezken kimden, nasıl anlamasını beklerim ki? ben bile anlamdıramazken. hadi seni geçtimde ona noluyor? ona hislerim göya. yo yo yo. yok öyle birşey. yok. yazmam bile hata. beynimden geçmeleri tamam. ben duymamazlıktan gelebilirimde. yo hayır somutlaşamaz kelimelerle.
ha bide şu sonç çıkıyo gerçekten ihtimali kalmıyosa birşeyin eskiden, olanın kıymeti çöküyor üstüne ben onu gördüm şimdi o uzakya artık bana bende uzağım ya artık. ulaşılamaz ya artık eskisi kadar kolay. buydu işte. hislerimi dışavurmasını sağlayan belkide bunca zamandır içimde olupta şartlar değişim imkansızlaşınca anca farkedemilmişimdir belki. ama vahim bu hisler gerçekse çok vahim durum. aklım vahim.