dışarısı o kadar sisli ki balkondan bakınca 5 metre ilerisini bile göremiyorum. karanlık. üstüne bir şeyler çöküyormuş gibi, yoğun bir dumanın ortasında kalmış, zar zor nefes alıyormuşsun gibi. hayat gibi. değil mi? bazen karanlık bazen çok dumanlı 5 metre önünü göremeden koşarcasına adım atmak değil mi hayat? beklemeden, sabırsızca, çığlık çığlığa..
kendini bulmak gibi sis bir tek sen varsın görünen, senin fikirlerin başkası gözükmüyor ne bulutlar ne ay ne de tek bir yıldız.. bağır? bağır ama bi tek sen varsın..
çok mu karamsar bir yazı? hayır değil bu yazı aynı hayat gibi..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder